Discovissen kweek deel 1/4

Voor de eerste keer kweken met discovissen
December 2002

Geschreven door Henk Meijster

Inleiding, Wie / Wat is Henk Meijster,

Allereerst, ik schreef nooit eerder in mijn leven een letter op papier, alleen als puber in depressieve tijden.
Waarom dit ellenlange verhaal? Dit is allemaal de schuld van de Discus.
Bij mijn weten zijn er nog geen medicijnen voor of een adequate virusscan. Dus...., schrijf het van je af!
Nooit heb ik er aan gedacht om deze persoonlijke aantekeningen publiek te maken.
Zeker niet als beginneling zou het ooit bij mij zijn opkomen te koop te lopen met alle fouten die ik natuurlijk maak.
Het idee een dagboek bij te houden las ik in de Handleiding voor het verzorgen en het houden en kweken van discusvissen, uitgegeven en gratis verstrekt bij het lidmaatschap van DCH.
Dit heb ik mij wel zeer letterlijk ter harte genomen, eerst in een schriftje en later op de pc.
Ik verkeer natuurlijk in de riante positie om het een en ander gedetailleerd te verslaan i.v.m. de beschikbare tijd.
Het houden van discovissen en het verslaan op pc is voor mij een hele leuke bezigheid.
Tevens helpt het mij persoonlijk bij het aanbrengen van enige structuur in mijn warrige leven.
Het openhartig verslaan van nieuwe en terugkerende aangelegenheden heb ik zelf nooit ergens kunnen lezen. Ongetwijfeld kun je getuige zijn van stommiteiten, maar misschien ook van nuttige zaken.
De passie straalt er in ieder geval van af. En passies worden namelijk pas écht leuk in het leven als je er iedere dag daadwerkelijk mee bezig bent.
Dat geldt voor alles.
Gezien de reacties die ik kreeg op eerdere publicaties in het clubblad en de schaamte voorbij, lijkt het voor mij daarom de tijd aangebroken deze perikelen aan een nog groter publiek en via een moderner medium aan te bieden.
Ik hoop dan ook dat het wat toevoegt aan de reeds vele goede bestaande literatuur en publicaties op internetsites en clubbladen.
Juist niet technisch en vanuit een andere invalshoek en uitvalsbasis.
Het grote plezier van het omgaan met deze karaktervolle en zeer fraai getekende en kleurrijke dieren staat centraal in dit verhaal.
Hun schoonheid en gedrag kan mij soms even veel in vervoering brengen als het mooiste kunstwerk of een schitterende symfonie.
Tevens wil ik nog verwijzen naar een andere ziekte, op de site van DPH is in de art gallery een expositie van mijn hand en een 30-tal geschilderde discusvissen te zien. Deze zijn tevens als e-cards gratis te verzenden naar vrienden en familie.

Voorgeschiedenis

De allereerste spontane legsels heb ik gehad in het nieuwe grote aquarium. Deze heeft een totaalinhoud van 600 liter water, waar ook het biologisch filter (100 liter) deel vanuit maakt, de effectieve kijkwaarde is 500 liter. Mijn eerste bakje is 200 liter (mijn huidige kweekbak). In deze bak heb ik mijn eerste zes jonge vissen grootgebracht, later meer daar over. Deze zijn nu ongeveer drie jaar oud. Bij gebrek aan goede vrouwtjes heb ik begin november 2002 een zeer mooi vrouwelijk exemplaar gekocht in Amsterdam (€ 250). Roodturquiose, mooi rond gevormd, met een rood oog, een aanwinst!
Dit nieuwe vrouwtje heb ik in eerste instantie met een mannetje met een rood oog, apart gezet in de kweekbak maar dit mannetje wilde niet tot bevruchting overgaan. Dus heb ik mijn tweede favoriete man, weliswaar met een amberkleurig oog, geprobeerd. De eieren zijn afgezet op 1 december 2002 en op 4 december 2002 rond 12.00 uur ontdekte ik duidelijk jonge discussen aan de kegel. Dit is een soort omgekeerde bloempot speciaal voor dit doel bestemd.

5506-4c68f579-9bc0-4cae-a8da-2b3353609f35.jpg

Het vrouwelijke visje heeft de eerste legsels opgegeten en daarom heb ik besloten om een gaasje rond de kegel te plaatsen. Al dit soort ideeën zijn beslist niet van mezelf maar heb ik gelezen in boeken, dit gaasje verhinderde dat de legsels vlak voor het uitkomen werden opgegeten. Dit gebeurde altijd na dag twee. Op deze weliswaar onnatuurlijke wijze kreeg ik wel jongen! Dit was de eerste keer. Het was gelukt!

Uiteindelijk zijn er ongeveer 25 jonge visjes overgebleven. Op de vierde dag na het vrijzwemmen ben ik pekelkreeftjes (artemia salina) gaan bijvoeren. Meerdere malen per dag met een pipet boven de visjes uitspuiten.heb ik horen zeggen. Op 10 december 2002 zijn we op dag zes of zeven afhankelijk vanaf waar we beginnen te rekenen.
Op 9 december 2002 heeft het ouderpaar weer afgezet in dezelfde bak en heeft gelijkertijd jongen zwemmen op de flanken. Hoe kan dat nou?
Ik heb weer een raster geplaatst en we zullen zien hoeveel ervan uitkomt.
De waarde van het water bedraagt momenteel 250 microsiemens.
De watertemperatuur is 29º à 30ºC.
`s Nachts laat ik een zwak lampje branden zodat de ouders alles blijvend kunnen controleren.

Inmiddels zijn de eerste jongen een week oud. Het tweede nest is vandaag uitgekomen.
Tot mijn stomme verbazing zie ik enkele visjes van de flanken van de ouders oversteken naar de kegel en zich aan hun broertjes of zusjes te vergrijpen. Ongelofelijk! Vandaag heb ik vijfmaal artemia gevoerd, toch nog zin in een visje, toch maar wat kibbelingen halen voor de zekerheid. Even voor de duidelijkheid, beide nesten zitten in een bak. Dit euvel is moeilijk te bestrijden. Op dit moment bewaakt het vrouwtje de kegel en het mannetje houdt meer afstand en heeft de jongen onder zijn hoede. Beter kan niet, ik kan ze niet scheiden (jongens 1 en jongens 2).

Vrijdag 13 december 2002
Het is vrijdag de 13e en de disco-ouders vallen mij aan door de voorruit. Tot nu toe mocht ik alles volgen van dichtbij.

Zaterdag 14 december 2002
Het is zaterdag en er hangen nieuwgeborenen aan de ruiten en er liggen er ook velen op de bodem onder de kegel. Enkele wagen de oversteek voor eventjes naar de ouders om dan te verdwalen en in het gunstigste geval opgemerkt door een ouder en weer verzameld te worden.
De ruiten zijn behoorlijk bewoond (vermeerderd) met planaria’s.
Ik vervang dagelijks ongeveer 10% van het water. De helft osmosewater en de andere helft leidingwater.
Het aantal nieuwe jongens lijkt drastisch afgenomen (tweede nest). De oudere jongen doen het prima. Ik heb één dode gevonden tot nu toe.
Nu zwemmen beide soorten op de flanken, de helft van de kleinsten hangt nog.
Binnen sponsfilter wordt dagelijks gereinigd, het potfilter wekelijks.

Zondag 15 december 2002
Vandaag ben ik vroeg opgestaan om de baby's te voeren.
Er zijn van de jongere jongeren nog aardig wat over. Veel zwemmen er los rond en zullen de ouders niet op tijd bereiken om uiteindelijk het loodje te leggen. Toch ben ik niet ontevreden.
Het is de eerste keer en dan twee nesten vlak achter elkaar?! Als er meer tijdverschil tussen de twee legsels had gezeten in deze situatie hadden de oudere jongeren al hun jongere broertjes als èènhapscrackers opgegeten. Het was al oogverdovend om te zien hoe ze tot gisteren toe op rooftocht uitgingen richting kegel om daar levende warrelaars te killen. De ouders reageerden ook nauwelijks op dit gedrag. Ook zijn ze minder attent wat betreft het bij elkaar houden van de nieuwe club. De situatie is natuurlijk verre van ideaal (een uitzwemmer van 125cmx40cm).
Ik werp net een blik op de kinderkamer en zie dat alle grote visjes de ouders even verlaten hebben en nu zie je eigenlijk pas goed hoeveel kleintjes er op de flanken zitten. Het is moeilijk te schatten maar zeker twee keer zoveel als de kapers.
De man valt telkens de voorruit aan en begint nu ook tegen het vrouwtje uit te vallen. Als hij van plan is een aanval te doen kan je dat goed zien aan zijn totaal van woede vertrokken geel wordende kop.
Het vrouwtje is duidelijk geschrokken en staat links in de bak met een deel van de kinderen. Het mannetje is duidelijk over de rooie. Er heeft een gevecht plaatsgevonden, keihard haalde de man naar zijn vrouwtje uit en nu heb ik voorlopig een scheidingswand geplaatst.
Ik durf haar niet terug te plaatsen in de showbak in verband met de daar heersende ‘Ziekteverschijnselen’**. Verder is er nog een verschil in Microsiemenswaarde.
Ik voer nu 4 à 5 keer levende pekelkreeftjes per dag. Het is onvoorstelbaar hoeveel diertjes per keer gevoerd worden, het gaat hier om duizenden stuks. Ze blijven enkele uren leven in het zoete water, maar ze worden uitgebroed in een liter met zeezout verrijkt water. Ik doe dit in een vlafles met dop waar een ik gaatje in maak waar het luchtslangetje dan weer doorheen gaat. Na ruim 20 uur worden de eerste pekeltjes geboren. De flessen (twee) hangen in de pompenkamer van de bioloog. Het is daar ruim 30ºC.
Inmiddels is de rust weergekeerd in de kweekroom, een enkele nieuwzwemmer passeert de scheidingswand en zoekt nog aansluiting bij het vrouwtje. Deze trekt dan een sprint en verlost zich zo van de bezoekers. Het feest voor haar is over! Waarom ze zo plotseling niet meer mee mag doen is mij een vraag, maar ze baalt als een stekker.
Ze moet maar eens op vakantie na al deze vermoeienissen, voor mij begint de klus nu juist.
Als alles goed blijft gaan zal ik een aantal visjes selecteren en vervolgens ben ik wel een jaartje druk wat het opvoeden betreft. De rest gaat naar een geïnteresseerde kweker.
Vanavond heb ik het tussenraam in de kweekbak zo schuin gezet dat voor en achter de visjes kunnen passeren en de ouders niet, zo kunnen ze zelf kiezen bij wie of waar ze het het leukst vinden. Het tussenraam wordt op zijn plaats gehouden met zuignapjes. Alle oudere discogangsters zwemmen bij moeder de vrouw en alle picolientjes dal santo padre.
5507-4c68f579-284c-4c9e-b07d-2b3353609f35.jpg

Maandag 16 december 2002
De gangsters zwemmen bij hun moeder, enkele piccolo’s bij hun vader. Waar is de rest? Er zwemt een heel clubje in de hoek vlak boven de bodem. Driftig zwemmen ze tegen de ruit alsof ze eruit willen. De vader is de betere zorger en kijkt goed rond. Zwakke visjes die verdwaald rondzwemmen worden nauwkeurig bekeken. Zijn ze te klein of niet levensvatbaar dan heeft die ouwe dat snel gezien en haalt ze niet meer bij de club.
Om de zaak wat rustiger te maken heb ik de glazen tussenwand vervangen voor geperforeerd tempex. Nu kunnen ze elkaar niet zien en stoppen zo met de schijngevechten is mijn gedachte.
Wel valt mij op dat de picolientjes klein en enigszins mager lijken of de gangsters groeien zo hard.

Dinsdag 17 december 2002
Gisteravond laat ontdekte ik dat de tempratuur iets te laag was (28ºC) en heb ik de thermostaat iets opgedraaid, nu is het 31ºC.
De jongen hebben zich over beide ouders verdeeld. Met de pekelkreeftjes is iets misgegaan.
De nieuw opgezette fles heeft zijn luchtslang verloren en zodoende zijn deels uitgebroede pekeltjes gestikt. Er zitten er nog wat in de fles van gisteren gelukkig. Ook de picolientjes eten vandaag voor het eerst artemia, dat is te zien aan de kleur en het volume van het buikje. Vanaf nu zal ook hun groei hopelijk explosief toenemen en passen ze misschien niet meer in de bek van de rovers die het tot nu toe nog steeds af en toe proberen. Het blijft een rare zaak met twee legsels in een bak. Ik begin er ook van overtuigd te raken dat het tweede nestje zwaar de dupe is. De ouderenjongerenzorg was prima maar, de picolientjes krijgen veel minder aandacht in vele opzichten. Verder maakt dat geruzie de sfeer er ook niet beter op.

Woensdag 18 december 2002
Ik zie dat de temperatuur van het water iets aan de hoge kant staat, ruim 32ºC. Ik vind deze schommelingen niet prettig en dat zou ook niet mogen voor een precisie-instrument als deze.
Het aantal picolientjes is weer afgenomen en ik weet wel hoe dit komt. Wel hebben ze nu heel duidelijk dikke buikjes na het voeren met artemias. De grotere jongen zijn inmiddels vijf millimeter hoog en beginnen al aardig te lijken. Ze verlaten steeds vaker na het voeren hun ouders maar blijven wel in de buurt. Per dag zie je ze groeien. Inmiddels ververs ik twee keer per dag 20 liter op 200 liter. Het is leuk om te zien hoe de kleine discusvissen bij een ouder door de kieuwen naar binnen zwemmen en er door de bek weer uit.

Vrijdag 20 december 2002
Het is opvallend dat de grote jongens altijd zwemmen bij la mamma en de kleintjes bij il padre. De kleintjes zijn inmiddels zo groot dat ze niet meer door hun broeders van een week ouder gegeten kunnen worden. Leuk om te zien is hoe de man levende muggenlarven alleen dood maakt en uitspuwt. Eet ze niet op. Hij ziet ze misschien als een bedreiging voor z’n jongbroed maar heeft geen honger. Ik dacht ze te verwennen met levend voer en krijg je dit. Het zou me niks verbazen als hij ze straks van de bodem oppikt als hij trek krijgt. Over oppikken van de bodem gesproken, de oudere jongeren beginnen over de bodem te foerageren en heb ik voor de eerste keer discusfood+ over de rasp gehaald. Ja, en eten!

Zaterdag 21 december 2002
Het vrouwtje heeft zich door een uitsparing van de scheidingswand gewrongen met de rovers. De man met het kleine spul is daar zeer verbolgen over en valt de grotere jongen aan. Nu moet ik een keuze maken en snelheid is geboden. Ik neem een besluit en zeg per onmiddellijk de man de huur op wegens openbare geweldpleging en kweekbakvredebreuk maar, de vrouw is eigenlijk de veroorzaakster en komt hier goed weg.
Als tegenprestatie moet ze nu de opvoeding alleen gaan doen en het totale jongerenbestand onder haar hoede nemen. De man heb ik teruggezet in de grote onderwaterkijkdoos en moet zich er weer even invechten bij zijn ‘vrienden’. Meestal duurt dit niet lang en heeft hij vrijwel direct z’n oude positie weer ingenomen. Zijn oude vriendje staat weer aan zijn zijde en is zichtbaar tevreden.
De afgelopen dagen (kerstdagen) heb ik iets onregelmatiger gevoerd, toch ziet alles er prima uit.
Het vrouwtje wil graag regenwormen en trekt voor andere voersoorten een beetje haar neus op. De oudste jongen zijn nu drie weken oud en de jongste twee weken. Daar het om weinig jongen gaat laat ik het hele spul nog een weekje bij hun moeder. Vandaag heb ik viermaal pekelkreeftjes en ook tussentijds nog diversen keren diepvriesvoer over de rasp gehaald. Ze beginnen ook al flink van de bodem te eten.
Op vrijdagochtend heb ik twee emmers water ververst (éénmaal kraan, éénmaal osmose) en wat oude pekeltjes gevoerd. Later nog Cyclops over de rasp. De nieuwe pekeltjes zijn pas tegen de avond klaar. Voor wat extra reiniging heb ik een Eheim binnenfilter bijgeplaatst. De visjes zijn inmiddels zo groot dat ze er niet meer door opgezogen kunnen worden. Ook het horregaas van het potfilter heb ik verwijderd.

Henk Meijster